Bora Yalçın

Mimarlık okudum, ofiste dört yıl çalıştım ve maketten çok eskiz defterini sevdiğimi fark ettim. 2013'te Kuzguncuk'ta iki masalık bir atölye tuttum; ilk işim sokağın köşesindeki kahvenin cephesiydi ve o çizim hâlâ dükkânın duvarında asılı.

Cephe çiziyorum. Bir binanın oranını doğru kurmadan hiçbir detayın işe yaramadığına inanıyorum, o yüzden her işe kurşun kalemle bir oran etüdüyle başlıyorum. Mürekkebe ancak oran oturduktan sonra geçiyorum.

En çok sevdiğim işler, sahibi "burayı devredeceğiz" dediği için çizdirilen mekânlar. O çizimler bir dükkândan geriye kalan tek şey oluyor.