Bir kahve dükkânı portresinin altı aşaması

Müşteriler çoğu zaman çizimin ne kadar sürdüğünü soruyor ve "on iki gün" cevabı kafa karıştırıyor. Bir kâğıda on iki gün boyunca ne yapılıyor?

Kavimler Kahve'nin iç mekân çizimini örnek alarak anlatayım. Bu, atölyenin iki yüz kırkıncı işiydi ve süreç tipik ilerledi.

1. gün — Keşif, sabah dokuzda

Deniz Bey dükkânı sabah açıyordu ve çizimin "sabahki hali" olmasını istiyordu. Bu bir tercih değil aslında bir bilgi: iç mekânda ışık, mekânı tanıdık kılan şeyin kendisi.

Sabah dokuzda camdan giren gün ışığı zemine uzun bir dikdörtgen bırakıyordu ve sarkıt lambalar henüz yanmıyordu. Öğleden sonra o dikdörtgen kayboluyor, lambalar yanıyor ve dükkân tamamen başka bir yer oluyordu.

Defterde iki sayfa: solda tezgâhın ve rafın oranı, sağda ışığın düştüğü yerler.

2–3. gün — Kurşun kalem

İç mekânda oran, cepheden daha zor. Bir cephede tek bir düzlemle uğraşıyorsunuz; iç mekânda tezgâh, arka raf, tavan ve zemin aynı anda doğru olmak zorunda ve hepsi tek bir kaçış noktasına bağlı.

Bu aşamada güzel bir şey çıkmıyor. Kâğıt silik çizgilerle dolu, birçoğu yanlış. Amaç kutuları doğru yerlere koymak: tezgâh şu kutu, raf şu kutu, sarkıtlar şu hatta.

İki gün sürmesinin sebebi, bir kere yanlış oturan kutunun mürekkep aşamasında düzeltilememesi.

4–7. gün — Mürekkep

Burada iş yavaşlıyor çünkü geri dönüş yok. 0.3 ve 0.5 uçla, tek geçişte çiziyorum. Silgi yok, düzeltme yok.

Kavimler'de bilerek az çizgi kullandım. Tezgâhın konturu var, rafın konturu var, sarkıtların konturu var. Sandalyelerin ayakları tam çizilmedi; bakan göz onları zaten tamamlıyor ve tamamlattığınızda çizim daha canlı duruyor.

Dördüncü günün sonunda ilk ara görsel gidiyor. Bu, kadrajın son onay noktası.

8–10. gün — Suluboya

Üç katman halinde ilerliyor.

İlk yıkama çok açık ve neredeyse tek renk: mekânın genel sıcaklığı. Kâğıdın tamamı bir kere ıslanıyor ve kuruması bekleniyor. Bu katman görünmez ama olmadığında çizim soğuk duruyor.

İkinci katman ışığın olmadığı yerleri kuruyor. Suluboyada aydınlığı boyayamazsınız — kâğıdın beyazını bırakırsınız. Yani aslında gölgeyi çiziyorsunuz ve ışık kendiliğinden ortaya çıkıyor.

Üçüncü katman yalnızca birkaç yere değiyor: tezgâhın ahşabı, raftaki kavanozlar, sarkıtların altındaki sıcak halka. Buralar çizimin "sesli" noktaları.

11. gün — Detay ve durma

En zor gün bu. Çizim bitmiş görünüyor ve devam etme isteği çok güçlü.

Bu gün yalnızca üç şey yapıyorum: raftaki kavanozlara birer vurgu, tezgâhın ön kenarına ince bir gölge, ve zemindeki ışık dikdörtgeninin kenarını biraz yumuşatma. Toplam kırk dakika sürüyor.

Kalan yedi saati kâğıda bakarak geçiriyorum. Suluboyada bir çizimi öldürmenin en yaygın yolu onu bitirmeye devam etmek.

12. gün — Kuruma, tarama, imza

Kâğıt tam kurumadan taranmıyor; nem tarayıcı camında ton kaymasına yol açıyor. Sabah tarıyoruz, 600 dpi.

İmza sağ altta, kurşun kalemle ve küçük. Yanına tarih. Sonra asitsiz paspartu ve teslim.

Deniz Bey çizimi görünce "burası sabah dokuzda böyle" dedi. On iki günün tamamı o cümle içindi.